Kartta kelime tek başına durur, bağlamsız, ve ipucu kartın kendisidir: onu görürsünüz ve çeviriyi hatırlarsınız. Konuşmada ipucu yoktur: kelime bir cümlenin içinde, doğru zamanda ve doğru hâlde gelir. Hikâyeler ve diyaloglar kelimeyi tam da bu koşullara koyar.
Hikâye: akıcı bir metin içindeki kelime
Her hikâye destenizdeki kelimelerden kurulur - şu anda öğrendiklerinizden. Akıcı bir metin okursunuz ve bildiğiniz kelimeleri yeni bir ortamda görürsünüz: başka bir hâlde, bir fiilin yanında, bir kalıbın içinde.
- Vurgulanan kelimelere dokunulur: çevirisi görünür.
- Herhangi bir kelimeyi seçip «Öğren» ile destenize gönderebilirsiniz.
- Dilbilgisi arka planda yerleşir: kuralı öğrenmeden önce doğru biçimi görürsünüz.
Diyalog: aynı dil, ama kısa repliklerle
Diyalog da aynı şekilde okunur, yalnızca metin iki konuşmacının repliklerine bölünmüştür. Repliğin çevirisi bulanıklığın altında saklıdır: önce öğrendiğiniz dilde okursunuz, sonra bir dokunuşla kendinizi sınarsınız. Vurgulanan kelimeler hikâyedeki gibi çalışır.
Her materyalin altında alıştırmalar
Hem hikâyenin hem diyaloğun altında aynı kelimeler üzerine iki alıştırma var: «Kelime eşleştirme» - kelime ve çeviri çiftlerini kurmak, ve «Cümle kur» - metinden bir cümleyi kendiniz toplamak. Okumak işin yarısı, diğer yarısı alıştırmalarda.
Sonuç sayılan ne
Ustalık seviyelerinde kelime yalnızca öğrenme ve tekrar kartlarından yükselir: materyalin altındaki alıştırma bunları oynatmaz. Buradaki sonuç başkadır: bir listede tanımakla kalmayıp canlı bir cümlede kullanmayı başardığınız kelime.
